Hindi man ako yung kapansin-pansin, bonggang bongga, nakauwi ng sash o “eye-catcher” noong prom. Wala lahat yun dahil sapat na sa akin yung tawanan naming mga magkakabatch sa class prophecy namin, yung pagbanggit ng pangalan ko ng SG president namin na si Kolleen noong pinapasa yung symbolic key of leadership, yung mga kaunting sandali naming magkakasama ng iba’t ibang juniors and seniors, yung pagaalala naming lahat sa isang kabatch namin na hindi nakaabot ng prom, yung pagkakaisa ng batch, at yung pagmamahal na meron ang isa’t isa para sa lahat. Pati nga pala yung pagkain, yummy nung salad at dessert. Haha